لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سابقه و هدف: متیلاسیون DNA یکی از عوامل تنظیم اپی ژنتیکی است که به صورت de novo ایجاد شده، سپس تثبیت، و از طریق تقسیم سلولی در نسل های متوالی حفظ می شود. این فرآیند توسط آنزیم های DNA متیل ترانسفراز کاتالیز می شود. متیلاسیون DNA در رده­ ی زایا به اندازه­ ی ایجاد متیلاسیون در گامت­ ها اهمیت دارد. از آنجایی که در تنظیم بیان ژن در نسل بعدی نقش دارد و عدم ایجاد الگوهای درست متیلاسیون DNA در رده های زایا عواقب جدی برای تکوین پس از لقاح دارد. اختلال در تنظیمات اپی ژنتیکی، به ویژه متیلاسیون DNA اسپرم، نقش مهمی در ایجاد بیماری های متعدد و تأثیرات منفی بر باروری مردان داشته باشد. هدف این مطالعه مروری بررسی متیلاسیون DNA و آنزیم های دخیل در این فرایند و همینطور عوامل محیطی طی فرایند اسپرماتوژنز و لقاح بود. روش بررسی: جستجو در بانک های اطلاعاتی نظیر Scopus، Pubmed و Google Scholar براساس کلید واژه ها انجام گرفت. سپس مقالاتی که دارای معیار ورود به مطالعه بودند بین سال های 1975 تا 2017 بررسی شدند. یافته­ ها: اختلالات بیان آنزیم هایDNA methyltransferase استرس اکسیداتیو سلولی را افزایش می دهد و سبک زندگی نیز می تواند الگوهای متیلاسیون DNA طی اسپرماتوژنز و پتانسیل باروری مردان را تحت تاثیر قرار دهد. نتیجه ­ گیری: از آنجایی که متیلاسیون DNA اسپرم ارتباط نزدیکی با ناباروری مردان دارد، درک مکانیسم های زیر بنایی متیلاسیون DNA به منظور توسعه استراتژی های درمانی مهم است.

1مقدمه: میزان ابتلا به سرطان پستان در بسیاری از کشورها رو به افزایش است. بنابراین تشخیص زودهنگام سرطان پستان در مراحل اولیه از جهت بهبود شانس درمان و جلوگیری از مرگ ومیر زنان بسیار حائز اهمیت است. امروزه با وجود پیشرفت در تشخیص و درمان سرطان، به کارگیری فناوری های غیر مولکولی مانند گاستروسکوپی، توموگرافی کامپیوتری و نشانگرهای زیستی پروتئین هنوز محور غربالگری سرطان بالینی است. همان طور که مطالعات نشان می دهد همگی این روش های ذکرشده اختصاصیت و حساسیت پایینی نشان می دهند. درنتیجه در غربالگری سرطان، اکثر بیماران مبتلا به سرطان دیر تشخیص داده می شوند و به دنبال آن دوره درمان ایده آل را از دست می دهند. در این مطالعه، استفاده از نشانگرهای زیستی شامل DNA عاری از سلول در گردش، DNA توموری در گردش و اگزوزوم ها در پلاسمای خون محیطی به عنوان یک روش غیرتهاجمی در تشخیص زودهنگام سرطان مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به تلاش های زیادی که در سال های اخیر برای بررسی ارتباط بین نشانگرهای متیلاسیون و سرطان پستان انجام شده است، به نظر می رسد بررسی الگوی متیلاسیون  DNAمبتنی بر خون در سرطان پستان می تواند کاندید مناسبی جهت مطالعات بیشتر در جهت تائید نقش آن ها برای تشخیص زودهنگام، پیش بینی پیش آگهی و نظارت پویا سرطان پستان به عنوان یک روش غیرتهاجمی باشد. بااینکه متیلاسیون DNA مبتنی بر خون، برای کاربرد پزشکی هنوز در مراحل اولیه است و مشکلاتی برای استفاده از این نشانگرهای زیستی در کاربردهای پزشکی ازجمله فقدان استانداردهای یکپارچه روش های تشخیص بین مطالعات و قابلیت تکرارپذیری ضعیفی برای نشانگرهای انتخاب شده در مطالعات وجود دارد، همچنین در برخی موارد به دلیل کم بودن غلظت DNA مبتنی بر خون نتایج تشخیص ممکن است منفی کاذب گزارش شود. اما در آینده با افزایش حساسیت و اختصاصیت کیت های تشخیص می توان شاهد کاربردهای گسترده ی آن بود.

متیلاسیون DNA نوعی تغییر فرا ژنتیکی است که به طور مستقیم بر روی DNA تاثیر می گذارد. در پستانداران متیلاسیون DNA برای تکامل جنینی و تمایز سلول بنیادی ضروری است و این پدیده اساساً درون جزایر CpGاتفاق می افتد. در این پژوهش برای بررسی نیم رخ متیلاسیون DNA ژنوم گاو، از دو روش استفاده شد. در روش اول نیم رخ متیلاسیون DNA ژن های با بیان متفاوت حاصل از فراتحلیل داده های ریزآرایه DNA بیماری ورم پستان گاو شیری به دست آمد. برای انجام فراتحلیل داده های ریزآرایه DNA در این روش، از بسته metaDE در محیط R استفاده شد. سپس جهت پیش بینی جزایر CpG در ژن های با بیان متفاوت از 5 الگوریتم شامل TJ, GF, CpG cluster, HMM, GHMM استفاده شد. در روش دوم نیم رخ متیلاسیون DNA با استفاده از پویش کل ژنوم گاو انجام گرفت. همچنین جهت پیش بینی جزایر CpG متیله شده در کل ژنوم، ابتدا توسط الگوریتم HMM جزایر CpG در ژنوم گاو و برای هر کروموزوم برآورد شدند و سپس هم پوشانی CpG باHypo/Hyper-Methylation توسط پایگاه برخط Galaxy محاسبه شد. نتایج روش اول نشان داد که از میان 32 ژن با بیان متفاوت، 14 ژن دارای جزایر CpG متیله شده بودند. این ژن ها، شامل ژن هایLTF, APP, CCL5, CD40, CSNK1D, CX3CL1, DAPP1, NFKBIZ, S100A9, ISG15, MAP3K8, MX1, RDAD2, ZC3H12A بودند. نتایج روش دوم تعداد 90668Hypo/Hyper-Methylation را در ژنوم گاو برآورد نمود که تعداد 9942 (%10. 96) جزیره CpG باHypo/Hyper-Methylation دارای هم پوشانی بودند و به عنوان CpG متیله شده در نظر گرفته شدند. مقایسات ژنومی بین گونه ای متیلاسیون DNA نشان داد که نیم رخ کلی متیلاسیون DNA در اکثر گونه های مورد بررسی تقریبا مشابه هم بودند و به نظر می رسد که نیم رخ کلی متیلاسیون DNA بین گونه های مختلف به صورت محافظت شده باشد. حاصل این پژوهش نشان داد کنکاش متیلاسیون DNA در بیماری هایی که میزان وراثت پذیری پایینی دارند و بیشتر تحت تاثیر فرایندهای فراژنتیک هستند، ضروری به نظر می رسد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

یکی از عوامل موثر در توموری شدن سلول ها، تغییر الگوی اپی ژنتیک است. فرآیندهای اپی ژنتیک به ویژه الگوی غیرطبیعی متیلاسیون ژن ها در سرطان های تیروئید نقش مهمی دارند و افزایش متیلاسیون در نواحی تنظیمی بسیاری از ژن های سرکوب کننده تومور از جمله PTEN، RASSF 1 A TIMP 3 و در نتیجه خاموش شدن آن ها در این نوع سرطان گزارش شده است. با توجه به اختصاصی بودن الگوی متیلاسیون ژن ها در انواع سلول های توموری، احتمال داده می شود که این ژن ها در یک مسیر انتقال پیام ویژه نقش داشته باشند. علاوه بر ژن های سرکوب کننده تومور، الگوی غیرطبیعی متیلاسیون در ژن های اختصاصی تیروئید از جمله ناقل سدیم/ید (NIS) و گیرنده هورمون تحریک کننده تیروئید (TSHR) نیز در توموری شدن سلول های تیروئید و پیشرفت سرطان موثر است. از طرف دیگر تغییر در الگوی بیانی این ژن ها یکی از دلایل اصلی مقاومت به درمان ید رادیواکتیو در افراد مبتلا به سرطان تیروئید محسوب می شود. با توجه به اهمیت نقش الگوی متیلاسیون در پاتوژنز سرطان های تیروئید، هدف این مطالعه مروری بررسی یافته های موجود در زمینه نقش الگوی غیرطبیعی متیلاسیون ژن های موثر در توموری شدن سلول های تیروئید می باشد.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

سرطان تیرویید شایعترین بدخیمی غدد درون ریز است که در دو دهه اخیر در جهان موارد ابتلا به این سرطان افزایش یافته است. بررسی بر روی وضعیت متیلاسیون پروموتر ژن RASSF1A نشان داده است که در 35% تومورهای خوش خیم و بدخیم تیرویید این ژن متیله میشود. از هیپرمتیلاسیون پروموتر ژن RASSF1A به عنوان یک بیومارکرمولکولی تشخیص سلولهای سرطانی در سرطانها تیروییدی ذکر شده است. هدف این تحقیق بررسی و محاسبه حساسیت و ویژگی DNA متیلاسیون ژن RASSF1A در تشخیص افتراقی تومورهای خوش خیم از پاپیلاری کارسینومای می باشد. در این مطالعه 160نمونه از بیماران با تومورهای بدخیم تیرویید( 80نمونه) و تومورهای خوش خیم تیرویید (80نمونه) از بین کل بیماران مراجعه کننده به مراکز درمانی اهواز به این تحقیق وارد شدند، برای بررسی هیپرمتیلاسیون ژن پس از استخراج DNA نمونه های مختلف با استفاده از QIAamp DNA Micro Kit به روش COBRA انجام شد در نهایت میزان حساسیت و ویژگی این تست از محاسبات اپیدمیولوژیکی استفاده شد. در این نحقیق نتایجی حاصل شد: حساسیت تست هیپر متیلاسیون پروموتر ژن RASSF1A به شکل کیفی و کمی به ترتیب5 2/91 و 5/27 درصد، همچنین ویژگی تست هیپر متیلاسیون پروموتر ژن RASSF1Aبه شکل کیفی و کمی به ترتیب 15 و 75/98 درصد محاسبه گردید. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که: تست هیپر متیلاسیون پروموتر ژن RASSF1A بصورت کیفی جهت تشخیص افتراقی تومورهای خوش خیم از پاپیلاری کارسینومای تیروئید حساسیت خوبی دارد همچنین شکل کمی همین تست جهت تشخیص افتراقی تومورهای خوش خیم از پاپیلاری کارسینومای تیروئید ویژگی عالی دارد. متن کامل این مقاله به زبان انگلیسی می باشد. لطفا برای مشاهده متن کامل مقاله به بخش انگلیسی مراجعه فرمایید.لطفا برای مشاهده متن کامل این مقاله اینجا را کلیک کنید.

هدف: تعیین نقش متیلاسیون کلی ژنوم در ضایعه گاستریت و ارتباط آن با یافته های کلینیکی و پاتولوژیک.مواد و روش ها: در این مطالعه وضعیت متیلاسیون کلی ژنوم (Global Genome Methylation) در 44 نمونه گاستریت و بافت سالم مجاور بررسی شد. تکنیک استفاده شده Luminometric Methylation Assay تلفیقی از هضم آنزیمی و پایروسکوانس (Pyrosequencing) بود. بدین صورت که DNA استخراج شده از نمونه های گاستریت و سالم، به وسیله آنزیم های ایزوشیزومر HpaII و MspI با جایگاه شناسایی یکسان اما آنزیم اول به متیلاسیون جایگاه حساس است) هضم شد. از آنجایی که نسبت برش این دو آنزیم به میزان متیله بودن جایگاه برشی بستگی دارد، بنابراین ناحیه هضم شده (به صورت Overhang) با استفاده پایروسکوانس تعیین توالی و ارتفاع پیک های حاصله (که با تعداد نوکلئوتید پلیمریزه شده و میزان متیلاسیون متناسب است) با هم مقایسه شدند. در صورت متیله بودن کامل DNA هدف، نسبت پیک HpaII /MspI تقریبا صفر می شود و در صورت متیله نبودن، این نسبت به یک نزدیک می شود و در موارد حد واسط نیز این نسبت بین صفر و یک متغیر است.یافته ها: بر اساس یافته های این تحقیق، بافت گاستریت نسبت به بافت سالم هایپومتیله و از لحاظ آماری نیز این تفاوت سطح متیلاسیون معنی دار بوده است (04/0=p) همچنین متیلاسیون با سن، جنس، ناپایداری میکروستلایت (Micro satellite instability: MSI) و شدت گاستریت ارتباط معنی داری نداشت.نتیجه گیری: بر اساس یافته های این مطالعه در مرحله گاستریت هایپومتیلاسیون کلی ژنوم رخ می دهد. این کاهش سطح متیلاسیون احتمالا در مراحل بعدی ادامه می یابد که می تواند به بروز سرطان ختم گردد.

سابقه و هدف در طی روند درمان سرطان، شیمی درمانی علاوه بر اثرات مخرب بر روی سلولهای تومری به بافتهای سالم نیز آسیب می رساند و همچنین تعادل سطح اکسیدان و آنتی اکسیدانها بهم می خورد. لذا هدف از این مطالعه بررسی تاثیر امگا3 به عنوان آنتی اکسیدان بر متیلاسیون DNA اسپرم و ساختار بافت بیضه رت بعد از درمان با داروی ترکیبی شیمی درمانی، ترکیب بلئومایسین، اتوپوساید وسیس پلاتین(Bleomycin, Etoposide, Cisplatine: BEP) می باشد. مواد و روش ها در این مطالعه تجربی 40 سر رت نر به صورت تصافی به چهار گروه 10 تایی کنترل، BEP، BEP +امگا3 و امگا3 تقسیم شدند. گروه کنترل با نرمال سالین 0/9%، به صورت داخل صفاقی و به مدت 18 هفته تیمار شدند. گروه دوم(BEP)، ابتدا به مدت 9 هفته نرمال سالین 0/9% را به صورت داخل صفاقی دریافت نمودند. سپس به مدت 9هفته، دارویBEP را با دوزmg/kg 5/1، داروی سپس پلاتین و اتوپوساید را با دوز mg/kg 5/7 به صورت خوراکی از طریق لوله دریافت 5 روز اول هفته و دو روز استراحت و همچنین داروی بلئومایسین را با دوز mg/kg75 به صورت دو روز اول هفته و پنج روز استراحت، دریافت کردند، گروه سوم نیز با داروی BEP به روش قبلی تیمار شده و سپس امگا3 را در 9 هفته دوم، به عنوان آنتی اکسیدان به میزان mg/kg300 روزانه و به صورت خوراکی از طریق لوله دریافت کردند. میزان متیلاسیون DNA اسپرم و ساختار بافت بیضه شامل لوله های منی ساز و ضخامت غشای پایه به ترتیب با کمک رنگ آمیزی ایمنوفلورسانس وپریودیک اسید شیف (PAS) پس از دوره درمان 18 هفته در گروه های مختلف بررسی شد. یافته ها میانگین درصد متیلاسیون DNA اسپرم در گروه تیمار شده با BEP (3/11± 52/22) به طور معنی داری در مقایسه با گروه کنترل (2/92± 81/80) کاهش یافت (0/001>p). درحالیکه میانگین درصد متیلاسیون DNA اسپرم با مصرف امگا3 بعد از درمان با BEP (2/18± 67) در مقایسه با گروهBEP به طور معنی داری افزایش یافت (0/01>p). در بررسی بافت بیضه با میکروسکوپ نوری، در گروه تیمار با BEP تعداد سلول های اسپرماتوگونی(1/56± 44/95)، اسپرماتوسیت اولیه(1/45± 47/60) و همچنین ضخامت اپی تلیوم لوله های منی ساز (5/64± 145/5) و غشای پایه (0/29± 7/07) در مقایسه با گروه کنترل کاهش داشت (0/001>p). در حالیکه با مصرف امگا3 پس از درمان با BEP، بهبود معنی داری در تعداد سلولهای رده زایا و ضخامت اپیتلیوم لوله های منی ساز وغشای پایه مشاهده شد(0/01>p). نتیجه گیری براساس نتایج این مطالعه امگا3 می تواند به عنوان یک آنتی اکسیدان اثرات سمیت سلولی ناشی از داروهای شیمی درمانی را بهبود بخشد و پیشنهاد می شود بعد از شیمی درمانی برای بیماران سرطانی استفاده شود تا سمیت سلولی ناشی از این داروها را کاهش دهد.